چرا قبولی در رشته پزشکی برای همه مهم است؟

چرا قبولی در رشته پزشکی برای همه مهم است؟

مبحثی که امروز میخواهیم به آن بپردازیم علاقه زیاد دانش آموزان به رشته پزشکی است. به نظرتون چرا داوطلبان بین این همه رشته هایی که در انتخاب رشته تجربی برای دانشگاه می توانند انتخاب کنند همیشه اننتخاب های اول خود را به پزشکی اختصاص می دهند؟
در واقع علی رغم همه خطاها و نواقصی که در حوزه پزشکی و سلامت جامعه رخ می دهد، بازهم هر ساله رشته های پزشکی و دندانپزشکی نسبت به سال قبل طرفداران بیشتری پیدا می کنند و آرزو و هدف هرداوطلبان کنکوری قبولی در رشته پزشکی و دندانپزشکی است.

همه ما به خوبی می دانیم باوجود همه پیشرفت ها و دستاوردهای صورت گرفته در حوزه سلامت و درمان باز هم کاستی های مهمی در این حوزه وجود دارد که رفع آنها از دغدغه های مهم جامعه امروزی است.

متاسفانه بخش کوچکی از پزشکان امروز، از فرهیختگی فرهنگی پیشینیان خود فاصله گرفته اند! سقف آرزوهایشان و افق خواسته هایشان کوتاه و دنیایی است.
کسی که رشته پزشکی را انتخاب می کند نسبت به جان انسان ها مسئولیت بزرگی داردو اولویت او زندگی شغلی باید همین موضوع باشد.
به قول بزرگی “معلم و دکتر شدن فقط به سواد و علم نیست! باید در ذات طرف عشق به انسان موج بزند!. ” کم لطفی بزرگی است که مبلغان و معلمان و طبیبان جامعه را صرفا بر اساس نمره و تراز علمی انتخاب کنیم و سلامت جسم و روح انسان ها را به آن ها بسپاریم!

کسی که علاقه ای به صحبت و بازی با بچه ها ندارد، چطور می تواند معلم خوبی شود؟! آیا صرف قبولی در رشته دبیری و چند سال درس خواندن برای احراز شرایط معلمی کافیست؟
در مورد معلمان هم البته ناگفته نماند در جامعه ما هنوز جایگاهی که لازم هست برایشان فراهم نشده و با توجه به این که جامعه معلمان مهم ترین جامعه در بحث تحصیل و رشد کودکان ما هستند ولی نه حقوقی در خورشان تعبیه شده و نه محیط و امکانات کافی برایشان در نظر گرفته شده است.

نمی خواهیم خیلی از بحث اصلی که جامعه پزشکی است فاصله بگیریم به همین خاطر مبحث معلمی را در آینده بخوبی مورد بررسی قرار می دهیم و فعلا به تحلیل رشته پزشکی می پردازیم.
سوال اینجاست جوانی که با دیدن خون از حال می رود و تحمل استشمام بوی عرق بیمار را ندارد، چطور می تواند پزشک و جراحی خوب و قابل اطمینان شود؟!

شکی در این مورد نیست که برای رسیدن به مشاغل حساسی چون پزشکی، صلاحیت های علمی و درسی ضروری و لازم است، اما تکلیف صلاحیت های روانی، اخلاقی و حتی اعتقادی چه می شود؟!
می خواهیم به قضیه این شکلی نگا کنیم:
در اینکه بین رتبه صد و دویست کنکور فقط یکی دو سئوال و تست فاصله است، شکی نیست.
فرض کنیم رتبه 500 کنکور امدادگر شجاع هلال احمر است و اهل خدمت به مردم و عاشق کوه و سفر به روستا، و رتبه 200 کنکور از دیدن مرده وحشت دارد و با دیدن خون دلش ضعف می رود و بزرگترین دردش در زندگی دندان درد بوده است. به نظر شما کدام یک بیشتر به درد پزشکی می خورد؟؟
شاید وقت آن رسیده که در کنار تراز و نمره علمی، تراز و نمره صلاحیت های اخلاقی ، روانی و حتی میزان استعداد و علاقه واقعی را هم در گزینش نهایی رشته های پر متقاضی پزشکی لحاظ کنند.

بر اساس آمار اعداد و ارقامی که اعلام می شود حرفه پزشکی در جامعه ایران نسبت به سایر کشورها پر سودتر و پر درآمد تر است.
همین پول زیاد و شغل مطمئن عامل وسوسه بسیاری از دانش آموزان و خانواده هاست که در کنکور انتخابهای اول همه پزشکی باشد.
اما درآمد خوب و موقعیت اجتماعی حرفه پزشکی را نمی توان صرفا به استناد نخبه و باهوش بودن جامعه پزشکی توجیه کرد.
چرا که همه می دانند باهوش ترین دانش آموزان ایرانی اکثرا دنبال رشته ریاضی می روند و در دانشگاه هم سراغ رشته های مهندسی برق.
اما حتی حال و روز مهندسان برق شریف هم با پزشکان(خاصه بخشی از جراحان) قابل قیاس نیست.
واصلا برای همین است که خانواده ها تحصیل فرزندشان در دندانپزشکی یک دانشگاه ضعیف را به تحصیل در رشته برق صنعتی شریف ترجیح می دهند!

باید اذعان کرد که درآمد حرفه پزشکی در ایران، منطقی و مبتنی بر شاخص های استاندارد نیست و همین امر باعث تجمع ثروت و به دنبال آن قدرت و موقعیت اجتماعی ویژه در این صنف ارزشمند شده است.
صحنه های سریال «درحاشیه» اثر مهران مدیری هر چند طنز بود و تلخ، اما متاسفانه در جامعه واقعی هم گاها در برخی بیمارستان ها این اتفاقات تکرار شدند و فجایعی نظیر بستن کپسول گاز سمی به جای اکسیژن به یک مادر، سوختن ریه های نوزاد بر اثر اکسیژن اضافی و… را به وجود آوردند.

البته کم لطفی است که همه را به چوب انتقاد بگیریم…
شکر خدا بسیارند پزشکان و جراحان ارزشمندی که علی رغم همه کمبودها و ضعف های سیستمی، صرفا بر اساس اخلاقیات و روحیات والای خود مشغول خدمت عاشقانه به مردم کشورشان هستند. که اگر چنین نبود معیار و مقیاسی هم برای انتقاد بنده وجود نداشت.
وجود و رفتار چنین انسان های بزرگوار و ارزشمندی است که ما را به نقد و تامل در رفتار طیف دیگر جامعه پزشکی وا می دارد و به اصلاح ضعف ها و جبران کاستی ها امیدوار می کند.


سخن پایانی

دانش آموزان و داوطلبان عزیز کنکوری باز هم مثل همیشه تاکید می کنم که سعی کنید در رشته ای به تحصیل و کار بپردازید که به آن علاقه مند هستید. اجازه ندهید خواسته های اطرافیان زندگی شما را در مسیری قرار دهد که دوست ندارید.
توصیه میکنیم حتما در کنار علاقه تان با خانواده و معلمان و مخصوصا مشاوران حرفه ای تحصیلی مشورت کنید ولی علاقه تان را هم حتما در نظر بگیرید.
پزشک بودن یک افتخار برای هر فرد و خانواده اش خواهد بود و در این موضوع هیچ شکی نیست.
همچنین پزشکی یکی از شریف ترین شغل هاست
ولی قرار نیست همه ما پزشک شویم. کسانی در این رشته و یا هر رشته دیگری موفق خواهند شد که استعداد و علاقه لازم رو داشته باشند.

چرا قبولی در رشته پزشکی برای همه مهم است؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.